อาสาสมัครงานวิ่งและงานกีฬา ได้อะไรกลับมา และต้องเตรียมตัวอย่างไร
27 ตุลาคม 2569

ฟ้ายังไม่สว่างดี โต๊ะพับตั้งเรียงริมถนน แก้วน้ำถูกรินไว้เป็นแถวยาวจนสุดขอบโต๊ะ ใครคนหนึ่งกำลังฉีกถุงฟองน้ำ อีกคนลากถังขยะไปวางให้พ้นแนววิ่ง รอบตัวเงียบจนได้ยินเสียงน้ำแข็งกระทบกันในถัง แล้วเสียงฝีเท้าแรกก็ดังมาจากปลายถนน
ภาพแบบนี้คืออีกด้านของงานวิ่งที่คนลงแข่งเห็นแค่แวบเดียว งานกีฬาส่วนใหญ่เดินได้เพราะมีคนยอมตื่นก่อนนักกีฬามาช่วย ถ้าอยากลองยืนอีกฝั่งของเส้นทางสักครั้ง ควรรู้ก่อนว่าแต่ละหน้าที่ต้องทำและเตรียมอะไร
หาที่ลงอาสาให้เจอก่อน
ผู้จัดงานมักประกาศรับอาสาผ่านเพจหรือเว็บไซต์ของงาน บางงานรับผ่านชมรมวิ่งหรือหน่วยงานท้องถิ่นที่ร่วมจัด อ่านประกาศให้ครบว่าต้องไปถึงเมื่อไร มีอบรมก่อนไหม และอะไรที่ต้องเตรียมเอง ถ้าไม่ชัดให้ถามผู้ประสานงานล่วงหน้า
หน้าที่หลักของอาสา และของที่แต่ละหน้าที่ต้องเตรียม
จุดให้น้ำ
งานนี้ดูง่ายแต่ใช้แรงกว่าที่คิด ต้องรินน้ำ ยื่นแก้ว เก็บแก้วที่ถูกโยนทิ้ง และเติมของบนโต๊ะ ช่วงนักวิ่งมาเป็นกลุ่มใหญ่ มือต้องไวแต่อย่ายื่นแก้วไปขวางทาง
สิ่งที่ควรเตรียม
- รองเท้าที่ยืนได้นานและไม่กลัวเปียก เพราะพื้นรอบโต๊ะจะเฉอะแฉะเร็วมาก
- หมวก ปลอกแขน หรือเสื้อแขนยาวเนื้อบาง ไว้กันแดดตอนสาย
- น้ำดื่มและของว่างของตัวเอง ของบนโต๊ะมีไว้สำหรับนักวิ่ง ไม่ควรหวังพึ่งตรงนั้น
ยืนแจกน้ำไปสักพักจะเห็นว่านักวิ่งแต่ละคนดื่มต่างกันมาก บางคนแตะปากนิดเดียว บางคนหยุดดื่มจนหมด ใครกำลังหาจังหวะการจิบน้ำที่เข้ากับร่างกายตัวเอง จะได้บทเรียนจากตรงนี้เยอะ
ลงทะเบียนและรับของ
หน้าที่นี้มักเริ่มก่อนวันงาน คือเช็กรายชื่อ แจกเบอร์วิ่งและเสื้อ ใช้ความใจเย็นมากกว่าแรง เพราะจะเจอทั้งคนลืมหลักฐานและคนที่อยากเปลี่ยนไซซ์เสื้อ
สิ่งที่ควรเตรียม
- อ่านกติกาการรับของของงานนั้นจนเข้าใจ จะได้ตอบทุกคนไปในทางเดียวกัน
- ปากกา สมุดจดเล่มเล็ก และมือถือที่ชาร์จแบตเตอรี่ไว้เต็ม
- ท่าทีสุภาพและรู้ขอบเขต เรื่องที่ตัดสินใจเองไม่ได้ให้ส่งต่อผู้ประสานงาน อย่ารับปากเกินหน้าที่
ดูแลเส้นทางและเส้นชัย
อาสากลุ่มนี้ยืนประจำทางแยก ชี้ทาง กันรถไม่ให้หลุดเข้าเส้นทาง และมองหานักวิ่งที่ท่าทางผิดปกติ ฝั่งเส้นชัยจะแจกเหรียญ แจกน้ำ และพาคนที่เดินไม่ไหวไปหาทีมพยาบาล
สิ่งที่ควรเตรียม
- เสื้อหรือเสื้อกั๊กที่ผู้จัดแจก ใส่ให้คนมองออกทันทีว่าเป็นทีมงาน
- นกหวีดหรืออุปกรณ์สื่อสารตามที่ผู้จัดกำหนด และจำให้ได้ว่าจุดพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงไหน
- ความชัดเจนว่าอะไรไม่ใช่หน้าที่ของเรา ถ้าเห็นนักวิ่งล้มแล้วลุกไม่ขึ้น หน้าซีด พูดจาสับสน บ่นแน่นหน้าอก หรือเดินเซจนทรงตัวไม่อยู่ อย่าพยายามปฐมพยาบาลเกินที่ได้รับการอบรม ให้เรียกทีมแพทย์ของงานทันที แล้วอยู่เป็นเพื่อนจนทีมมาถึง
ดูแลตัวเองให้ไหวก่อนจะดูแลคนอื่น
อาสาเองก็ต้องยืนกลางแจ้งนานไม่ต่างจากนักวิ่ง คืนก่อนวันงานจึงควรเข้านอนเร็วขึ้นเพื่อชดเชยการตื่นก่อนฟ้าสาง กินมื้อเช้าที่ย่อยง่าย พกยาประจำตัวถ้ามี และนั่งพักเมื่อนักวิ่งบางตา ถ้าเวียนหัวหรือตาลาย บอกหัวหน้าจุดแล้วเข้าร่มได้เลย อาสาที่ฝืนจนล้มจะกลายเป็นงานเพิ่มของทีมแพทย์
ได้อะไรกลับบ้าน นอกจากเสื้ออาสาหนึ่งตัว
เรื่องแรกคือได้เห็นเบื้องหลังที่คนลงแข่งแทบไม่เคยเห็น ใครยังไม่เคยลงวิ่งงานใหญ่ จะได้ซึมซับบรรยากาศหน้างานไว้ก่อน พอถึงวันลงวิ่งเองก็ตื่นเต้นน้อยลง
เรื่องที่สองคือได้ทำงานเป็นทีมกับคนที่เพิ่งเจอหน้ากันตอนเช้ามืด ต้องแบ่งงาน สื่อสารให้สั้นและชัด และปรับตัวเมื่อแผนเปลี่ยนกะทันหัน ทักษะเหล่านี้ใช้ได้กับงานประจำด้วย หลายคนนำประสบการณ์ทำงานอาสาไปเล่าเป็นจุดเด่นในใบสมัครงาน ว่าเคยรับผิดชอบอะไร เจอปัญหาแบบไหน และรับมืออย่างไร ซึ่งฟังมีน้ำหนักกว่าการเขียนลอยๆ ว่าทำงานเป็นทีมได้
เรื่องที่สามคือเพื่อนใหม่ อาสาจุดเดียวกันมักเป็นนักวิ่งหรือสมาชิกชมรมกีฬาในละแวกนั้น คุยกันระหว่างรอนักวิ่งไม่นานก็อาจได้นัดไปซ้อมด้วยกัน ใครที่อยากลองไปซ้อมกับกลุ่มวิ่งใกล้บ้านสักครั้ง วันทำอาสาเป็นโอกาสดีที่จะถามตรงๆ ว่าแต่ละกลุ่มซ้อมกันแบบไหน
เลือกหน้าที่แรกให้ตรงกับตัวเอง
ลองนึกภาพเช้าวันงานอีกครั้ง คุณเห็นตัวเองยืนรินน้ำกลางแดดไปจนสายแล้วยังยิ้มออก หรือถนัดนั่งโต๊ะคุยกับคนทีละคนมากกว่า หรือจริงๆ แล้วชอบงานเบื้องหลังที่ไม่มีใครเห็นแต่ขาดไม่ได้ ระหว่างยืนทั้งวัน คุยกับคน และอยู่หลังฉาก แบบไหนที่ทำแล้วคุณไม่เหนื่อยใจ?