SportFitnessZone

พ่อแม่ลูกเล็กไม่มีเวลาเข้ายิม ใช้ช่วงสั้นๆ ระหว่างวันออกกำลังกายอย่างไร

พ่อแม่ลูกเล็กไม่มีเวลาเข้ายิม ใช้ช่วงสั้นๆ ระหว่างวันออกกำลังกายอย่างไร
ที่มา: Wikimedia Commons

ถ้านับดูจริงๆ พ่อแม่ลูกเล็กยกน้ำหนักทั้งวัน อุ้มลูกขึ้นจากเปล ก้มลงหยิบของเล่น แบกตะกร้าผ้า ยกรถเข็นขึ้นลงบันได ปริมาณงานที่กล้ามเนื้อทำในหนึ่งวันอาจมากกว่าคนที่เข้ายิมเสียอีก แต่ความต่างอยู่ที่รูปแบบ งานเลี้ยงลูกมักเป็นการใช้งานซ้ำด้านเดียว อุ้มด้วยแขนข้างถนัด เอียงสะโพกข้างเดิมรับน้ำหนัก ก้มหลังแบบเดิมวันละหลายสิบครั้ง ร่างกายจึงเหนื่อยแต่ไม่ได้แข็งแรงขึ้นอย่างสมดุล และหลายคนเริ่มปวดหลังหรือปวดข้อมือโดยไม่รู้ตัว

ลองดูสถานการณ์ตัวอย่างของครอบครัวสมมติครอบครัวหนึ่ง พ่อทำงานออฟฟิศ แม่ทำงานจากบ้าน ลูกคนเดียวเพิ่งหัดเดิน ทั้งคู่เคยออกกำลังกายสม่ำเสมอก่อนมีลูก แต่ตอนนี้แค่หาเวลาอาบน้ำให้ครบก็ยากแล้ว ความพยายามจะกลับไปเข้ายิมตามตารางเดิมล้มเหลวทุกสัปดาห์ จนทั้งคู่เริ่มเปลี่ยนวิธีคิด จากการ “หาเวลาก้อนใหญ่” มาเป็นการ “เก็บช่วงสั้นๆ ที่มีอยู่แล้ว” ข้อแนะนำด้านล่างถอดออกมาจากสถานการณ์แบบนี้

เวลาที่ลูกงีบคือช่วงที่มีค่าที่สุด

ช่วงลูกหลับกลางวันมักเป็นช่วงเดียวที่พ่อแม่ได้ขยับตัวโดยไม่ต้องคอยมอง ลองแบ่งบางวันให้เป็นวันของร่างกาย วางเสื่อไว้ในห้องนั่งเล่นตลอด พอลูกหลับก็เริ่มได้ทันที

ท่าที่ใช้น้ำหนักตัวเหมาะกับช่วงนี้ เพราะเงียบ ไม่ต้องใช้อุปกรณ์ และหยุดได้ทันทีถ้าลูกตื่น เช่น สควอท ลันจ์ วิดพื้นกับขอบโซฟา ท่าสะพานยกสะโพก และท่าเสริมแกนกลางลำตัวแบบนอนหงาย ไอเดียการฝึกที่บ้านแบบอื่นๆ มีรวบรวมไว้ในบทความออกกำลังกายที่บ้านสำหรับคนเข้าฟิตเนสไม่ทัน

สิ่งที่ต้องยอมรับคือบางวันลูกหลับสั้น บางวันไม่หลับเลย ให้ถือว่าวันไหนได้ทำก็ดี วันไหนไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ถ้าได้ทำแค่สั้นๆ ไม่กี่ท่า ลองดูวิธีเลือกท่าให้คุ้มเมื่อเหลือเวลาฝึกน้อยประกอบ

ผลัดกันดูลูก แล้วให้อีกคนได้ออกไป

ครอบครัวที่มีพ่อแม่สองคนหรือมีญาติช่วย ลองตกลงกันให้ชัดว่าใครได้เวลาของตัวเองวันไหน เช่น เช้าวันเสาร์เป็นของคนหนึ่ง เย็นวันอาทิตย์เป็นของอีกคน การนัดไว้ล่วงหน้าช่วยลดความรู้สึกผิดเวลาออกจากบ้าน และลดการต่อรองกันในวันที่ทั้งคู่เหนื่อย

อีกแบบคือใช้เวลาว่างพร้อมกิจกรรมของครอบครัว ตัวอย่างเช่น พ่อที่ชอบรถบังคับพาลูกไปสนามช่วงวันหยุด กางโต๊ะพิตไว้ใต้ร่มเงาให้ลูกนั่งเล่นข้างสนาม แล้วตัวเองเดินเก็บรถรอบลานไปด้วย ได้ทั้งงานอดิเรก ได้พาลูกออกนอกบ้าน และได้เดินมากกว่าวันธรรมดาหลายเท่า

ส่วนวันที่ทั้งบ้านไปสวนสาธารณะ ปล่อยให้ลูกวิ่งเล่นแล้วพ่อแม่วิ่งตาม เล่นไล่จับ หรือย่อตัวเก็บลูกบอลไปด้วยกัน การเล่นกับลูกแบบนี้คือการขยับร่างกายจริงๆ ไม่ใช่แค่การเฝ้า เมื่อลูกโตขึ้นถึงวัยเรียน ค่อยดูแนวทางเลือกกิจกรรมให้เด็กประถมได้ลองหลายแบบต่อได้

เปลี่ยนการเดินเข็นรถเข็นให้เป็นการฝึก

การพาลูกนั่งรถเข็นออกไปเดินเป็นสิ่งที่ทำอยู่แล้ว แค่ปรับนิดหน่อยก็กลายเป็นคาร์ดิโอได้ เดินให้เร็วขึ้นจนหายใจแรงขึ้นแต่ยังพูดคุยกับลูกได้ เลือกเส้นทางที่มีเนินเล็กน้อย และสลับช่วงเดินเร็วกับเดินชมวิว

ข้อควรระวังคือยืนตัวตรง ไม่ก้มโน้มตัวไปเกาะด้ามจับ ปรับความสูงด้ามให้พอดีกับระดับเอว เลือกทางเท้าที่เรียบและมีร่มเงา และหลีกเลี่ยงช่วงที่แดดจัดหรือคุณภาพอากาศไม่ดี ควรเช็กข้อมูลสภาพอากาศจากแหล่งทางการก่อนพาลูกออกไป

ถนอมหลังระหว่างอุ้มลูก

เพราะการอุ้มลูกคืองานที่ทำซ้ำมากที่สุดในแต่ละวัน การทำให้ถูกท่าจึงสำคัญไม่แพ้การฝึก

คุณแม่หลังคลอดควรรอให้แพทย์ตรวจและอนุญาตก่อนกลับมาออกกำลังกาย โดยเฉพาะท่าที่ใช้หน้าท้องหรือท่าที่มีแรงกระแทก และถ้ามีอาการปวดหลัง ปวดอุ้งเชิงกราน หรือปัสสาวะเล็ดระหว่างฝึก ควรหยุดแล้วปรึกษาแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด

ส่วนคืนที่ลูกตื่นบ่อย อย่าฝืนฝึกหนักในวันรุ่งขึ้น ร่างกายที่อดนอนฟื้นตัวช้าและเสี่ยงบาดเจ็บง่ายกว่าปกติ ให้ลดลงเหลือเดินเบาๆ หรือยืดเหยียดก็พอ แล้วค่อยกลับมาเพิ่มความหนักในสัปดาห์ที่นอนได้ดีขึ้น

ช่วงที่ลูกยังเล็กเป็นช่วงหนึ่งของชีวิตที่ร่างกายและเวลาถูกใช้ไปกับเรื่องอื่นมาก การฝึกได้น้อยลงกว่าเดิมจึงเป็นเรื่องปกติ และไม่ใช่สิ่งที่ต้องรู้สึกผิด